Ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών.

«Κλειδί» που απειλεί να τινάξει στον αέρα τη συμμετοχή ιδιωτών
στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, η τιμή των warrants.
Πώς οι ήδη «καμένοι» ιδιώτες καλούνται
να βάλουν το κεφάλι τους στο… ντορβά!

Ένας από τους βασικούς στόχους της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, με βάση τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές που κατά κανόνα τίθενται από την τρόικα, είναι η διασφάλιση της συμμετοχής επενδυτών.

Κι αυτό προκειμένου να διατηρηθεί ο ιδιωτικός χαρακτήρας τους, ώστε να μην βρεθεί μια χώρα της ευρωζώνης με κρατικό τραπεζικό σύστημα, αλλά και να διασφαλιστεί ότι οι απώλειες δημοσίου χρήματος από την επιβεβλημένη στήριξη των τραπεζών θα είναι οι μικρότερες δυνατές.

Ωστόσο ο «διάβολος» κρύβεται στις λεπτομέρειες.

Οι ιδιώτες επενδυτές (πολλοί από αυτούς κυριολεκτικά «καμένοι» από τις συνέπειες του PSI στις τραπεζικές μετοχές) καλούνται να καταβάλουν το 10% των συνολικών κεφαλαίων στις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, προκειμένου να διατηρηθεί σε πρώτη φάση ο ιδιωτικός χαρακτήρας της κάθε τράπεζας.

Και σε τιμή, που θα είναι υψηλότερη από τo book value της τράπεζας δεδομένων των αρνητικών ιδίων κεφαλαίων παρότι διεθνώς οι τράπεζες αποτιμώνται σήμερα σε χαμηλότερα επίπεδα.

Εν τούτοις, από το ρεπορτάζ του Euro2day.gr προκύπτει ότι από μόνο του το γεγονός αυτό δεν αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα. Υπάρχει ενδιαφέρον για συμμετοχή, είτε διότι πολλοί υφιστάμενοι επενδυτές των τραπεζών, επιθυμούν να προασπίσουν την μέχρι τώρα τοποθέτηση τους και να ποντάρουν στο μέλλον, είτε διότι (στην περίπτωση ξένων επενδυτών) εμφανίζονται πρόθυμοι να ρισκάρουν επενδύοντας στο μέλλον μιας οικονομίας που εξέρχεται από την κρίση.

Το μεγάλο «αγκάθι» που εμποδίζει το «κλείδωμα» αυτού του επενδυτικού ενδιαφέροντος αφορά πρωτίστως τα περίφημα warrants, τα «καλάθια» δηλαδή μετοχών, που θα επιτρέψουν τα επόμενα χρόνια τη μεταφορά μετοχών από τον δημόσιο τομέα στον ιδιωτικό και άρα την πραγματική μεταφορά της μετοχικής «κυριότητας» της τράπεζας σε ιδιωτικά χέρια.

Κι αυτό διότι οι όροι εξάσκησης των warrants καλούν στην πραγματικότητα τους ιδιώτες επενδυτές… «να βάλουν το κεφάλι τους στο ντορβά», όπως με γλαφυρότητα σημείωσε στο Euro2day.gr, ανώτερο τραπεζικό στέλεχος.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Οι ιδιώτες επενδυτές, καλούνται να εξετάσουν τη συμμετοχή τους στην ανακεφαλαιοποίηση, σταθμίζοντας αφενός το μέγεθος των κεφαλαίων που χρειάζεται κάθε τράπεζα και αφετέρου την ικανότητα της να παράξει, μέσω κερδών και απομόχλευσης, νέα κεφάλαια με τα οποία θα αποπληρώσει τα CoCos και τις υφιστάμενες προνομιούχες μετοχές.

Με δεδομένο, όμως, ότι οι περισσότερες εκ των συστημικών τραπεζών έχουν αρνητική καθαρή θέση αξιοσημείωτο μέρος των νέων κεφαλαίων θα κατευθυνθούν για την κάλυψη παλαιών ζημιών και όχι για να δουλέψουν και να παράξουν κέρδη και επομένως νέα κεφάλαια.

Πληρώνουν για να χάσουν!

Πρόκειται σύμφωνα με στελέχη της αγοράς για παραλογισμό σε όλο του το μεγαλείο. Το Δημόσιο μέσω του ΤΧΣ ζητά από τους επενδυτές να πληρώσουν για να χάσουν περίπου τη μισή αξία της επένδυσής τους.

Αν δεν αλλάξουν οι όροι εξάσκησης του δικαιώματος στην πραγματικότητα πρόκειται για… εξαπάτηση προς όφελος του Δημοσίου. Με βάση τη Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου αν μια ΑΜΚ βγει με τιμή έκδοσης το 1 ευρώ η τιμή εξάσκησης του warrant προσδιορίζεται στο 1 ευρώ συν το spread που προστίθεται ανά έτος (4% στο τέλος του πρώτου έτους, 5% στο τέλος του δεύτερου, και 8% στο τέλος του πέμπτου).

Εφόσον, όμως, η τράπεζα έχει αρνητική καθαρή θέση, όπως συμβαίνει με τις ελληνικές τράπεζες, η μετοχή δεν αξίζει πραγματικά 1 ευρώ αλλά λιγότερο και επομένως η τιμή εξάσκησης του warrant δεν μπορεί να έχει ως βάση το 1 ευρώ αλλά μια τιμή χαμηλότερη ώστε ο επενδυτής να μη γράψει ζημιά από τα….αποδυτήρια.

Όσο λοιπόν η τιμή εξάσκησης του δικαιώματος, δεν συνδέεται με τις πραγματικές τιμές που θα επικρατούν στην αγορά ή τις αποτιμήσεις με κάποιους δείκτες, αλλά με προκαθορισμένο υψηλό… αντίτιμο ο επενδυτής μπορεί να βρεθεί προ μεγάλου απροόπτου.

Να βρεθεί, δηλαδή, στο δίλλημα είτε να πρέπει να αγοράσει μετοχές σε πολύ υψηλότερη αποτίμηση όχι μόνο από την πραγματική, αλλά και από τις αποτιμήσεις τραπεζών σε άλλες αγορές, είτε να έρθει αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο πλήρους απώλειας από την επένδυση του, καθώς στο τέλος των 54 μηνών αν μια τράπεζα δεν έχει περάσει στον ιδιωτικό τομέα θα καταστεί επισήμως κρατική.

«Χαμένο» και το ελληνικό Δημόσιο

Η κίνηση αυτή θα είχε μια εντελώς άδικη, έστω, «λογική», αν διασφάλιζε τα συμφέροντα του δημοσίου, εις βάρος των ιδιωτών. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει στην πράξη, για δύο λόγους.

Πρώτον εάν δεν συμμετάσχουν επαρκώς ιδιώτες, την διαφορά θα πρέπει να καλύψει το δημόσιο χρήμα καταβάλλοντας μεγαλύτερα ποσά.

Δεύτερον, ακόμη κι αν υποθέταμε ότι το 10% θα καλυφθεί σε αυτή τη φάση από επενδυτές, ελλοχεύει ο ορατός κίνδυνος να μην εξασκηθούν τα warrants λόγω υπερβολικής αποτίμησης, ως τη λήξη του προβλεπόμενου διαστήματος.

Οπότε οι τράπεζες θα περάσουν στο Δημόσιο κι εν συνεχεία, (δεδομένου ότι η επάνοδος τους στον ιδιωτικό τομέα είναι υποχρεωτική από τους κανόνες της Ευρωζώνης) θα «βγουν στο σφυρί», προφανέστατα με τους όρους που θα επιβάλει η διεθνής αγορά.

Και στις δύο περιπτώσεις δεν προκύπτει κάποιο κέρδος για το δημόσιο όφελος, παρά μόνο το ενδεχόμενο μεγαλύτερης ζημίας.

Με αυτό το δεδομένο είναι απορίας άξιον πώς ουδείς από τους αρμοδίους που εκπονούν τους όρους συμμετοχής ιδιωτών στην ανακεφαλαιοποίηση έχει αντιληφθεί τον παραλογισμό της «προκαθορισμένης» τιμής εξάσκησης των warrants, σε μια υπόθεση που απαιτεί εξαιρετικά μελετημένους χειρισμούς.

Κι ακόμη περισσότερο όταν στην υπόθεση εμπλέκεται το Δημόσιο από το οποίο έχουν κυριολεκτικά καεί –και μάλιστα… ποικιλοτρόπως- όλοι όσοι το εμπιστεύτηκαν, είτε για μετοχικές τοποθετήσεις (με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο) είτε και για υποτιθέμενες τοποθετήσεις «χαμηλού ρίσκου» όπως τα ίδια τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου που κουρεύτηκαν αμείλικτα.

Από το ρεπορτάζ προκύπτει όπως έχει ήδη επισημάνει το Euro2day.gr από την περασμένη Τρίτη,

http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/751187/Article.aspx

 

ότι οι τραπεζίτες έχουν ήδη υποβάλλει ζωηρές ενστάσεις προσπαθώντας να πείσουν για τον παραλογισμό στην αποτίμηση των warrants, αλλά και των μετατρέψιμων ομολόγων.

Αν δεν εισακουστούν, τότε η όλη προσπάθεια συμμετοχής επενδυτών και παραμονής των τραπεζών στον ιδιωτικό τομέα, κινδυνεύει σοβαρά να αποβεί άκαρπη εις βάρος τελικά της ίδιας της οικονομίας και του δημοσίου συμφέροντος.

του Γιώργου Παπανικολάου
Δημοσιεύθηκε: 07:56 – 18/01/13
http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/752121/Article.aspx

GD Star Rating
loading...

2 thoughts on “Ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών.”

  1. Περί Τραπεζών….

    Με τις τράπεζες θα ασχοληθούμε στο πρώτο σημερινό μας σχόλιο, εν όψει της ανακεφαλαιοποίησης και των αυξήσεων κεφαλαίου των τραπεζών.
    Έτσι, θα αναφερθούμε σήμερα στις τελευταίες πληροφορίες οι οποίες υπάρχουν από τις ίδιες τις τράπεζες, αναφορικά με τις επικείμενες αυξήσεις κεφαλαίου (δε θα πρέπει να ξεχνούμε ότι βρισκόμαστε σε φάση Γενικών Συνελεύσεων).
    Ξεκινώντας από την περίπτωση της Alpha Bank, υπάρχει αισιοδοξία ότι το ποσό που χρειάζεται η τράπεζα για να καλύψει το 10% (περίπου 250εκ ευρώ) είναι απόλυτα εφικτό να βρεθεί, κάτι με το οποίο σε ένα βαθμό συμφωνούμε και εμείς, ενώ δεν λείπουν και αυτοί που ισχυρίζονται ότι υπό κάποιες προϋποθέσεις η τράπεζα θα μπορούσε να χρειαστεί ακόμη μικρότερη αύξηση (κάτι το οποίο θα ήταν εξαιρετικά θετικό αν συμβεί). Σημειώνεται βέβαια ότι αυτά ισχύουν με τα δεδομένα τα οποία υπάρχουν αυτή τη στιγμή.
    Όσον αφορά την περίπτωση της Πειραιώς, αν και το ποσό των περίπου 500 με 550εκ ευρώ που χρειάζονται (σε πρώτη φάση-στα πλαίσια του 10%) κρίνεται εξαιρετικά μεγάλο (δε θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η κεφαλαιοποίηση της τράπεζας είναι μόλις 330εκ ευρώ), εντούτοις υπάρχει εκτίμηση ότι στην παρούσα φάση θα αποφευχθεί η άμεση κρατικοποίηση της τράπεζας και θα βρεθεί το ποσό (βέβαια για τη συνέχεια βλέπουμε).
    Όσον αφορά την περίπτωση της Εθνικής Τράπεζας, εδώ τα πράγματα είναι πολύ πιο πολύπλοκα. Ξεκινάμε με το ότι το ποσό που χρειάζεται, περίπου 1,1-1,2δις ευρώ είναι πραγματικά μεγάλο, ακόμη και για το μέγεθος του σχήματος. Είναι χαρακτηριστικό ότι η κεφαλαιοποίηση του της ΕΤΕ με την Eurobank ήταν χθες 1,45δις ευρώ. Στελέχη της Εθνικής Τράπεζας ισχυρίζονται ότι σε περίπτωση που δε βρεθούν επενδυτές από το εξωτερικό να καλύψουν την αύξηση (διαβάστε χθεσινό σχόλιο), τότε πολύ δύσκολα θα αποφευχθεί η άμεση κρατικοποίηση της τράπεζας, ένα σενάριο που παίζει όλο και πιο έντονα τελευταία.
    Σε κάθε περίπτωση θα τονίσουμε τέσσερα πράγματα:
    Πρώτον, ότι είναι ανάγκη να γίνει κατανοητό από όλους τους επενδυτές ότι με την υλοποίηση των παραπάνω αυξήσεων σε καμία περίπτωση δεν τελειώνουν τα προβλήματα. Το εναντίον, αφού μέσα στα επόμενα χρόνια θα πρέπει να αποπληρωθεί στο δημόσιο το υπόλοιπο ποσό της βοήθειας (δηλαδή περίπου το 90% που δε θα έχει καλυφθεί με τις παρούσες αυξήσεις κεφαλαίου). Τι σημαίνει αυτό για τους μετόχους, ότι πέραν της επικείμενης αύξησης κεφαλαίου, θα χρειαστεί να βάλουν και πάλι βαθιά το χέρι στην τσέπη και τα επόμενα χρόνια, με ότι αυτό συνεπάγεται για την πορεία των τραπεζικών μετοχών.
    Δεύτερον, ότι ακόμη και αν καλυφθούν οι αυξήσεις κεφαλαίου, θεωρείται πρακτικά αδύνατο να μην επηρεαστούν σημαντικά αρνητικά οι τιμές των μετοχών, το διάστημα κατά το οποίο θα τρέχουν οι αυξήσεις.
    Τρίτον, σε συνάρτηση με τα όσα αναφέραμε παραπάνω και ασχέτως με το τι θα γίνει με τις αυξήσεις κεφαλαίου που απαιτούνται τώρα, με πιθανή εξαίρεση την Alpha Bank, τελικά πολύ δύσκολα θα αποφευχθούν οι κρατικοποιήσεις, αφού το συνολικό ποσό της βοήθειας είναι πραγματικά εντυπωσιακό για τα μεγέθη των ελληνικών τραπεζών και τα νέα δεδομένα τα οποία ισχύουν στην ελληνική οικονομία.
    Τέταρτον, θα επαναλάβουμε και σήμερα (τα είχαμε γράψει πριν από περίπου 2 χρόνια) ότι τα όσα συμβαίνουν στις ελληνικές τράπεζες και τις μετοχές τους μας θυμίζουν τα όσα συνέβησαν στην Ιρλανδία (υπάρχουν βέβαια διαφορές ως προς το λόγο για τον οποίο οι τράπεζες βρέθηκαν σε αυτήν την κατάσταση). Θα επαναλάβουμε ότι η μετοχή της Bank of Ireland, με την οποία έχουμε ασχοληθεί αρκετές φορές χρηματιστηριακά μετά την κρατικοποίηση της, από τα περίπου 19ευρώ το 2007 βρίσκεται στα επίπεδα των 0,13 ευρώ. Για την ιστορία η Bank of Ireland ήταν σε μέγεθος όσο η Εθνική και η Alpha Bank μαζί.

    http://www.greekfinanceforum.com/hunter.html

    GD Star Rating
    loading...
  2. Eurobank – FTSE 25
    Όπως έγινε γνωστό τις προηγούμενες ημέρες το 84,35% της Eurobank συγκέντρωσε η ΕΤΕ, ενώ ο όμιλος Λάτση διατήρησε περίπου το 1,5% του ποσοστού του. Τώρα αν αναρωτιέται κανείς γιατί ο όμιλος Λάτση δεν έδωσε το σύνολο των μετοχών του, η απάντηση είναι απλή, απλά για να μην πάει το ποσοστό που θα συγκέντρωνε η ΕΤΕ υψηλότερα του 85%. Σημειώνεται ότι σε αυτήν την περίπτωση, η μετοχή της Eurobank θα διαγράφονταν από το δείκτη FTSE 25 (σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται στους κανονισμούς), κάτι το οποίο με τη σειρά του θα προκαλούσε πιέσεις στη μετοχή όχι μόνο της Eurobank, αλλά και της Εθνικής Τράπεζας.

    ΕΤΕ – Eurobank
    Ένα ακόμη σύντομο σχόλιο θα έχουμε για την Εθνική, προειδοποιώντας τους επενδυτές να μην ξεχνάνε ότι την επόμενη Τετάρτη (27/02) αναμένεται να μπουν προς διαπραγμάτευση οι νέες μετοχές (272εκ) από τη δημόσια πρόταση προς την Eurobank, κάτι το οποίο δεν αποκλείουμε να οδηγήσει σε νέες πιέσεις τη μετοχή.

    http://www.greekfinanceforum.com/athex200213.html

    GD Star Rating
    loading...

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.