Ψήφος κατά συνείδηση (;) στις 17 Ιουνίου

Θεωρώ ότι είναι θέμα αρχής κάθε πολίτης να ψηφίζει με βάση το προεκλογικό πρόγραμμα των κομμάτων. Εάν κάθε πολίτης ψηφίζει αυτό που τον εκφράζει περισσότερο, τότε το εκλογικό αποτέλεσμα θα εκφράζει τους πολίτες…

Αν όμως ο πολίτης ψηφίζει με βάση τη δημοτικότητα των υποψηφίων ή θέλοντας να τιμωρήσει όσους πήραν δυσάρεστα μέτρα εναντίον του ή απλώς “πουλάει” την ψήφο του για ένα αεροπορικό εισιτήριο ή ένα ρουσφέτι, τότε το εκλογικό σώμα θα παρουσιάζει μία σχιζοειδή συμπεριφορά και θα αμφισβητεί την πολιτική αυτών που το ίδιο επέλεξε…

Ένας συνειδητοποιημένος και ευσυνείδητος πολίτης όταν ψηφίζει πρέπει να βάζει τη σωτηρία του συνόλου πάνω από τα δικά του μικροσυμφέροντα και να μην αφήνεται να εξαπατηθεί από ουτοπικές ή αυτοκαταστροφικές προεκλογικές εξαγγελίες…

Όμως η σωτηρία της Ελλάδας περνάει μέσα απ την ΟΝΕ των μνημονίων ή μέσα απ’ την επιστροφή στην εθνική οικονομική πολιτική και το εθνικό νόμισμα;  Η ρητορεία της “εξασφάλισης της Ελλάδας στην ασφάλεια της Ευρώπη” έχει νόημα μόνο αν η ΕΕ είναι μία ένωση που θα υπάρχει και στο μέλλον και η οποία θέλει και μπορεί να σώσει εμάς και (κυρίως) τον εαυτό της…

Προσωπικά είμαι πολύ δύσπιστος για τις προθέσεις και τις δυνατότητες των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων. Ειδικά όταν συνηγορούν γι’ αυτές τα κόμματα που  εναλλάξ κέρδισαν την εξουσία τα τελευταία 30 χρόνια λέγοντας -όπως αποδείχτηκε- ψέματα ότι μπορούν και θέλουν να μας σώσουν και μας οδήγησαν στην καταστροφή…

Όσον αφορά στη δική μου ψήφο, εύχομαι να υπήρχε ένα σοβαρό φιλελεύθερο κόμμα που να ήταν υπέρ της δραχμής και της αναπτυξιακής της δυναμικής, έτσι ώστε να δοκιμάζαμε και καμία άλλη συνταγή “σωτηρίας”. Αλλά δυστυχώς τα μόνα κόμματα υπέρ της δραχμής είναι τα ακροαριστερά και τα ακροδεξιά…

Εγώ θα ψηφίσω αυτό με το οποίο συμφωνώ περισσότερο και όχι με φόβο ή σκοπιμότητα. Στη δημοκρατία, πρέπει να υπερισχύει αυτό που επιλέγουν συνειδητά οι περισσότεροι επειδή το επιλέγουν ελεύθερα και άφοβα. Κάποιοι προσπαθούν να παίξουν με το μυαλό και με την ψυχολογία μας. Δεν πρέπει να τους αφήσουμε…

GD Star Rating
loading...

20 thoughts on “Ψήφος κατά συνείδηση (;) στις 17 Ιουνίου”

  1. Όμορφες σκέψεις, όμορφε!

    Μόνο με την ελευθερία της επιλογής έχω ένα θέμα..

    Υπάρχει άραγε;)

    GD Star Rating
    loading...
    • Όπως είχε πει και ο Τζέφερσον (αυτός που συνετέλεσε στη δημιουργία του αμερικανικού συντάγματος) εάν όποιον και να ψηφίζεις κάνει τα ίδια… τότε υπάρχει κάποια συνωμοσία…

      Δεν μπορώ να ξέρω αν κάποιος μπορεί να πληκτρολογήσει σε ένα κομπιούτερ τα νούμερα των εκλογών -εάν αυτό εννοείς και δεν εννοείς κάτι ποιο φιλοσοφικό… Η αλήθεια είναι ότι το φοβάμαι να γίνεται κάποιο μαγείρεμα…
      Αλλά μέχρι να αποδειχτεί θα λειτουργώ σαν να έχω την ελευθερία της επιλογής… Όταν το μάθω, θα έχω την ελευθερία της επιλογής να βγω στο δρόμο και να πολεμήσω για την ελευθερία να επιλέγω αυτούς που θα με κυβερνήσουν…

      GD Star Rating
      loading...
      • Η ερώτηση δεν αφορούσε τόσο την εφαρμογή της επιλογής όσο τη διαδικασία λήψης της (σχέση αιτίας-αιτιατού).

        Έχεις έναν εγκέφαλο που ανατομικά σου δόθηκε έτοιμος και αυτός “επιλέγει” κατά καιρούς με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες που αντλούνται από το “σπίτι”, το σχολείο, τους φίλους, τα ΜΜΕ, τον Dell, τον Mell κοκ.

        Που είσαι ΕΣΥ;

        Κισμέτ δεν το λένε;)

        GD Star Rating
        loading...
        • Καλά το κατάλαβα ότι εννοείς κάτι πιο φιλοσοφικό… 🙂 Σε αυτό έχεις δίκιο… Δεν υπάρχει απόλυτη ελευθερία… Παρά μόνο ίσως στο Θεό… Η ελευθερία είναι κάτι σχετικό… Όμως ανάμεσα στις διάφορες ελευθερίες που έχεις, η ελευθερία της σκέψης και της επιλογής είναι η πιο πραγματική… Πραγματικά μπορείς να σκεφτείς και να διαλέξεις ποιος θα ήταν συγκριτικά καλύτερος να σε κυβερνήσει… Στο στενό (αλλά δεδομένο) πλαίσιο που σου επιτρέπει η ευφυΐα, οι γνώσεις, η αντίληψή και η πλύση εγκεφάλου που σου έχει γίνει… Κανένας δε μπορεί να σου ζητήσει να υπερβείς την ίδια σου την υπόσταση για να πας να ψηφίσεις… Αλλά τα παιδιά σου θα ήταν περήφανα για σένα αν έκανες αυτό που “νομίζεις” ότι θα ήταν συμφέρον για την πλειοψηφία του συνόλου στο οποίο ανήκεις…

          GD Star Rating
          loading...
          • Δεν διαφωνούμε στο εάν πρέπει να ψηφίσω και ποιον.

            Απλά αν σκεφτόμουν να μην πάω αλλά τελικά το κάνω, αυτό μάλλον θα γίνει εξαιτίας σου και όχι από “ελεύθερη επιλογή” μου.

            Χειραγωγέ, δυνάστη, πνευματικέ βιαστή :p

            Πασόκο δεν σε λέω:)

            GD Star Rating
            loading...
          • Χαχαχα. Σκέψου ελεύθερα… τη δική μου άποψη (θεωρία πλύσης εγκεφάλων)…

            GD Star Rating
            loading...
          • Αυτή;

            http://www.imdb.com/title/tt0091949/

            Δεν την έχω δει αλλά μάλλον όχι..:) (πως βάζεις φατσούλες;)

            Αυτό ίσως: Marvin Minsky, Society of Mind, 2008.

            Χάνεται λίγο στη λεπτομέρεια αλλά ταρακουνά αισθητά το ΕΓΩ σου..

            GD Star Rating
            loading...
          • i-PAD, i-PHONE,…και δεν ξέρω τι όλη μέρα

            Ακόμα αντιπροσωπευτικη Δημοκρατια???

            Ακόμα Χ αρηθμό (.. μ π ι π ..) να απαντούν μόνοι στις ερωτήσεις τους???

            GD Star Rating
            loading...
  2. Το ζήτημα που θέτεις, ομορφόγιαννε, έχει προκύψει επανειλημμένα στο παρελθόν και έχει απαντηθεί όσες φορές έχει προκύψει, με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά -αναλόγως των συνθηκών.

    Η Γαλλική Επανάσταση εισήγαγε την έννοια του πολιτικού ατομικισμού παράλληλα με την αναβίωση της δημοκρατίας. Πλην όμως, η δημοκρατία αυτή βασίζεται ακριβώς στον ατομικισμό και στις ατομικές ελευθερίες, οι οποίες αποτελούν αυτοάνοσο -επίτρεψέ μου τον όρο- για τη δημοκρατία.

    Παραθέτω ένα ενδιαφέρον απόσπασμα από το βιβλίο του Jean Louis Prat “Εισαγωγή στον Καστοριάδη”, όπου η συζήτηση γίνεται γύρω από τον Μάη του ’68, μια εξίσου ταραχώδη περίοδο για τη γαλλική δημοκρατία και με περισσότερη επαναστατικότητα από τη σημερινή:

    […]
    Είναι αλήθεια ότι ο Τοκβίλ αποκαλεί ατομικισμό “ένα συναίσθημα λελογισμένο και ήρεμο που προδιαθέτει κάθε πολίτη να απομονώνεται από τη μάζα των ομοίων του και να αποσύρεται παράμερα μαζί με την οικογένειά του και τους φίλους του, έτσι ώστε, αφού φτιάξει μια μικρή κοινωνία προς χρήση του, εγκαταλείπει ασμένως τη μεγάλη στην τύχη της”. (Toqueville, 1992)

    Πρόκειται για ένα μάλλον συντηρητικό συναίσθημα, το οποίο πρέπει να αποδώσουμε όχι στους “εξηνταοκτάρηδες”, αλλά στη “σιωπηλή πλειοψηφία” που ξεμύτισε ευθύς μόλις ο ντε Γκωλ ζήτησε τη στήριξή της. Διότι, αντιτείνει ο Καστοριάδης, “αν θέλει κανείς να καταλάβει που έδρευε ο “ατομικισμός” τον Μάη του ’68, ας αναλογιστεί ποιο ήταν το γεγονός που, μετά την τροποποίηση των συμφωνιών της Γκρενέλ, σφράγισε την αποσύνθεση του κινήματος: ο ανεφοδιασμός των πρατηρίων με βενζίνη. Η τάξη αποκαταστάθηκε οριστικά μόλις ο μέσος Γάλλος μπόρεσε ξανά να πάρει το αυτοκίνητο και την οικογένειά του για να πάει στο εξοχικό του ή για πικνίκ. Αυτό τον οδήγησε, τέσσερις εβδομάδες αργότερα, να ψηφίσει σε ποσοστό 60% υπέρ της κυβέρνησης.”

    GD Star Rating
    loading...
  3. Ωραίο άρθρο!!Αν δεν γίνομαι αδιάκριτή τι θα ψηφίσεις?

    “Κάποιοι προσπαθούν να παίξουν με το μυαλό και με την ψυχολογία μας. Δεν πρέπει να τους αφήσουμε…”

    Ψηφίζοντάς τι λοιπόν θα τους εμποδίσουμε να παίξουν με τη ψυχολογία μας????????

    Εγώ θα ψηφίσω χρυσή αυγή!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    GD Star Rating
    loading...
    • Μπορείς, Νάντια, να μας εξηγήσεις και τους λόγους που θα ψηφίσεις Χ.Α.; Τι σε οδηγεί σ’ αυτή την απόφαση;

      GD Star Rating
      loading...
    • Αν τα παιδιά σου θα ήταν περήφανα επειδή έκανες αυτό που “νομίζεις” ότι θα ήταν συμφέρον μακροπρόθεσμα για την πλειοψηφία του συνόλου στο οποίο ανήκεις… τότε δεν έχεις αφήσει κανέναν να παίξει με το μυαλό και την ψυχολογία σου… Προσωπικά δε θα ψήφιζα (για να κυβερνήσουν) κόμματα που κινούνται στην άκρη του πολιτικού φάσματος (όπως αυτό καθορίστηκε από τις θέσεις που επέλεξαν τα κόμματα να καθίσουν στη Γαλλική Βουλή μετά τη Γαλλική Επανάσταση) επειδή έχουν υποστεί μεγάλη αντιπαλότητα από το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα και διακατέχονται από εκδικητικότητα και ρεβανσισμό και θα μπορούσαν (αν κυβερνήσουν) να οδηγήσουν τη χώρα σε μία εμφύλια διαμάχη… Οπότε το κριτήριο του συμφέροντος για την πλειοψηφία των πολιτών… εξανεμίζεται…

      Θα ψήφιζα, όπως έγραψα, μη ακραίο φιλελεύθερο κόμμα που θα υποστήριζε την αναπτυξιακή δυνατότητα της εθνικής οικονομικής πολιτικής και του εθνικού νομίσματος για την έξοδο απ την κρίση… Αλλά τέτοιο κόμμα δεν υπάρχει…

      Οπότε είμαι ανάμεσα σε μη ακραίο (αλλά όχι φιλελεύθερο) κόμμα που είναι υπέρ του εθνικού νομίσματος και μη ακραίο φιλελεύθερο κόμμα που είναι απλώς κατά του μνημονίου… Η σοβαρότητα, η συνέπεια, το συνολικό πρόγραμμα καθώς και το ποιόν και η συμπεριφορά των υποψηφίων μέχρι την τελευταία στιγμή θα καθορίσουν την ψήφο μου… Δεν ανήκω και δεν άνηκα ποτέ σε κανένα κόμμα επειδή δεν συμφωνούσα και δε συμφωνώ ικανοποιητικά με κανένα… Οπότε δε θα έλεγα (ακόμη και αν είχα ήδη αποφασίσει) τι θα ψηφίσω, γιατί ο κάθε άνθρωπος πρέπει να σταθμίζει ο ίδιος τα δεδομένα και να παίρνει αυτήν την απόφαση… Εξάλλου, σύμφωνα με το νόμο, κάθε ψήφος που δεν είναι μυστική (αν δεν μπεις πχ στο παραβάν) πρέπει να ακυρώνεται 😉

      GD Star Rating
      loading...

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.